Zondag ochtend 4 oktober, Dierendag, maar vooral de Najaarsrit van de WTC!

De weergoden waren ons gunstig gestemd en van hondenweer was geen sprake, alles behalve zelfs. Door de voorspelde zachte omstandigheden hadden zich 16 medeleden verzameld op de Markt.

De een in korte broek, de ander met lange handschoenen. Het was in de eerste uren immers nog ietwat fris. 

Het bestuur had ervoor gekozen om de route niet algemeen te delen en we kregen dus een ware verrassingstocht, uitgestippeld door René (Bos). Met een zeer zwakke wind uit westelijke hoek vertrokken we richting Dalerpeel. Bij Nieuwlande doken we de bossen van Hollandscheveld om door te rijden via de Boerveense Plassen en Dwingelerveld naar De Bospub in Lhee. Daar genoten we van een heerlijk stuk gebak en enkele koppen koffie. Nadat de Penningmeester boter bij de vis had gedaan werd er een fotograaf geregeld om met ons allen voor een groepsfoto te poseren.

Op de heenweg viel de het woord VAM-berg nog wel eens, maar die werd links gelaten, of toch niet. Via een klein stukje Dwingerveld reden we via Wijster toch richting de VAM. De routemaker kon het niet over zijn hart verkrijgen om toch niet één keer over de VAM te gaan, dus volgende een beklimming van de Noordelijke kant. Via (!) de kasseien welteverstaan, althans dat was de bedoeling. Echter nog voor René kon delen wat de bedoeling was was de kat al gevlogen en zat het spel al op de wagen.

Na even uithijgen werd onder aan de berg weer aangesloten bij degenen wie hun portie VAM aan Fikkie lieten. Via leuke weggetjes, net even anders dan verwacht (zoals de hele route al het geval was) draaien en keren we terug in de richting van Coevorden. Alvorens de kat eerst uit de boom te hebben gekeken waagden een enkeling zich toch nog aan een eindsprint in de laatste kilometers.

Eenmaal terug op de markt konden we terugkijken op een enerverende rit in mooie omstandigheden waarbij de enige pech die we hadden tot een versleten schoenplaatje beperkt is gebleven.

Was getekend, 

De Kopman ;-)

*PS. Zie jij het thema in de tekst, er staat al een hint in.

WTC’78 x Cadanza

Je hebt het vast al eens voorbij zien komen, maar wat is Cadanza nou precies?

Cadanza is een online platform voor Social Rides voor dames. Via het platform kunnen dames op een laagdrempelige manier een fietstocht ontdekken en zich aanmelden om mee te fietsen. Een mooie manier om eens in een groep te fietsen, zonder dat je je meteen hoeft te verbinden aan een fietsclub.

Bij onze Social Rides draait het niet om snelheid of prestaties, maar om gezelligheid, plezier en samen genieten van de fiets. De afstand wordt van te voren bekend gemaakt en het tempo wordet afgestemd op de groep, zodat iedereen prettig kan aansluiten.

Waarom doen wij dit?
Met WTC’78 willen we meer zichtbaarheid creëren voor onze club en dameswielrennen. We willen laten zien hoe leuk het is om samen te fietsen.

Dit jaar organiseerden we op 8 maart, Internationale Vrouwendag, onze eerste Social Ride. Met maar liefst 16 dames maakten we een mooie rit en sloten we gezellig af bij Candia.

Op woensdag 26 augustus organiseerden we opnieuw een Social Ride, dit keer in combinatie met onze reguliere damesclubrit. Mooi om te zien dat deze ritten niet alleen voor gezelligheid zorgen, maar ook nieuwe contacten opleveren! Uit deze twee ritten zijn inmiddels twee nieuwe leden bij WTC’78 gekomen.

Cadanza is als platform sinds kort echt actief online. Daarom willen we hier volgend jaar nog actiever mee aan de slagen nog meer dames enthousiast maken voor het wielrennen.

Ken jij iemand die wielrennen leuk vindt, maar graag eerst eens in een gezellige groep wil kennismaken met het fietsen? Houd dan onze Social Rides via Cadanza in de gaten.

Samen fietsen, plezier en sportiviteit.

Het jaarlijkse clubweekend van WTC Coevorden vond dit jaar plaats onder een stralende zon, met warme temperaturen die het perfecte decor vormden voor een sportief en gezellig samenzijn.

Op zaterdag stond de traditionele BBQ centraal. Na een dag vol fietsplezier op de prachtige routes die Jeroen had uitgezet, genoten we samen van gegrilde lekkernijen en een ontspannen sfeer. Het gelach en de verhalen over de ritten maakten de avond compleet.

Hotel Herlloch in Winterberg verzorgde ons uitstekend. Comfortabele kamers, een gastvrije ontvangst en een fijne plek om na een actieve dag tot rust te komen vormden de ideale basis voor dit weekend.

De routes van Jeroen waren een hoogtepunt: slingerende wegen door groene heuvels en uitdagende klimmetjes maakten elke rit bijzonder. Het clubgevoel was overal aanwezig; samen uit, samen thuis.

Het clubweekend van WTC Coevorden 2026 was er één om niet snel te vergeten: sportieve ritten, warme dagen, lekker eten en vooral heel veel gezelligheid.

Met vriendelijke groet, Diederik Wolthof

Wat een dag was het! Tijdens onze jaarlijkse Bikkeltocht gingen 12 fanatieke fietsers de uitdaging aan. Uiteindelijk wisten maar liefst 8 bikkels de volledige 220 kilometer te volbrengen. Daarnaast hebben 3 deelnemers een prachtige rit van 100 kilometer gereden. Dankzij de route in de vorm van een ‘8’ was het mogelijk om onderweg na 100 kilometer af te slaan. Helaas moest één deelnemer de strijd staken na maar liefst drie lekke banden.

De dag begon direct uitdagend. In de eerste 50 kilometer kregen we maar liefst negen lekke banden. De storm die de nacht ervoor over het noorden van het land was getrokken, had overal takken, bladeren en ander vuil op de wegen achtergelaten. Waarschijnlijk was dat de belangrijkste oorzaak van al het bandenpech.

Ook de route rondom Zwolle maakte het extra pittig, met het bekende “dijkje op, dijkje af”. Gelukkig werkte het weer verder uitstekend mee. Tijdens het fietsen was de temperatuur heerlijk, al was stilstaan door de frisse wind een stuk minder aangenaam.

Met een volgauto was de verzorging perfect geregeld. Onderweg genoten we van een heerlijke lunch en gedurende de hele dag werd er veel gelachen en gezellig gekletst. Ondanks alle lekke banden en de vele kilometers overheerste vooral het plezier en de saamhorigheid.

Een prachtige dag waarop doorzettingsvermogen, gezelligheid en een flinke dosis bikkelmentaliteit centraal stonden. Op naar de volgende Bikkeltocht!

Laat ik mij eerst even voorstellen. 

Mijn naam is Tiny Tent geb. 21-08-1957 te Groningen.
Getrouwd met Thomas Tent.
Wij hebben 2 zonen en 4 kleinkinderen.

In mijn prille jeugd speelde ik haast altijd voetbal op het pleintje of een speelveldje met de jongens uit mijn omgeving. Dit wilde ik ook wel graag bij een voetbalclub doen maar dat was in mijn tijd nog niet mogelijk. Dus koos ik voor een andere sport. Dit werd volleybal bij volleybalvereniging Lycurgus in Groningen. Hierin was ik redelijk goed in en stroomde ik al gauw door naar het 1ste damesteam van Lycurgus wat toen eredivisie speelde.

Wat ik me ervan herinner is dat we vaak met de trein naar uitwedstrijden gingen en zodoende door het hele land toerden. Dit heb ik niet heel lang gedaan ook omdat ik op mijn 21ste ging trouwen en Richard zich al gauw aankondigde.

Nadat Richard en Gerard waren geboren begon toch het voetballen weer te kriebelen. Wij woonden toen in Paterswolde en vlakbij bij Haren was een damesvoetbalteam bij vv Haren. Hier heb ik vele fijne jaren gevoetbald zelfs het voetbalteam van provincie Groningen behaald. Omdat Thomas een baan kreeg in Coevorden werd ik gevraagd door SC Erica om daar te gaan voetballen wat lekker dichtbij was. Ook met dit team had ik veel succes en we promoveerden naar wat toen de hoogste divisie van noord en midden Nederland was. Dit hield wederom in dat we lange busreizen hadden. Al met al een mooie tijd.

Het vele reizen en dus lange zaterdagen onderweg en mijn leeftijd deed mij beslissen om iets anders te gaan/willen doen. Ik kreeg de mogelijk om een fietsritje te gaan doen op een racefiets (geleend van de buurman). Mijn eerste reactie was van – je gaat toch niet zomaar voor je lol een rondje op de fiets fietsen? Maar dit gevoel veranderde al snel en werd ik besmet met het fietsvirus.

Nu vind ik het heerlijk om of alleen of met anderen te fietsen. Je kunt dan zelf bepalen hoe lang en hoe hard je wilt fietsen. En met anderen is het altijd gezellig met een koffie/gebak stop. Ook heb ik nog vaak vanaf 2003 tot 2018 met meerdere fietsers van onze club een week op Mallorca, Algarve en Gran Canaria gefietst. Wat altijd erg gezellig was. In totaal 8x waar ik nog altijd met plezier aan terug denk. Tussendoor in 2005 ben ik met de organisatie van- Het dagblad van het Noorden- onder leiding van Hennie Kuiper de Alpe d'Huez op gefietst.

Helaas niet naar beneden gefietst omdat het toen 3 °C. boven op de berg was en daarom met de bus naar beneden werden gereden. Wat ik niet erg vond. Maar met een tijd van 1:30 uur was ik best tevreden.

In sept. 2011 ben ik samen met Ina vos een nieuwe uitdaging aangegaan. Via de organisatie van Sandra van Hart gingen we de Stelvio beklimmen. Een prachtige ervaring waar we met plezier op terugkijken.

Tenslotte nog in 2019 samen met Ina een week op Sicilië vertoefd. Een hele mooie rustige omgeving waar je op goede wegen kunt fietsen.

Dan nu nog een laatste huzaren stukje:Samen met Thomas ging ik op 20 april jl. met onze caravan een rondrit maken in Frankrijk. Totaal 3500km. Via de westkust naar St. Michel. Daarna naar La Rochelle en via Montech (60km boven Toulouse) naar Agde aan de middellandse zee. Ook zijn we daarna nog naar de Mont Ventoux geweest. Een prachtige omgeving om te fietsen. Zelf niet de Mont Ventoux op gefietst omdat ik niet meer de kracht had om dit te doen na 600km op de race en 500 km op de E-bike. Eventueel een volgende keer als dit in het begin van mijn vakantie is.

Tijdens de vakantie werd ik door de leverancier van mijn fiets (Krush Steenwijk) gevraagd om een kort promotieverslag te maken over de fiets tijdens onze vakantie.
Deze zal binnen kort op hun website te zien zijn.

Afsluitend hoop ik dat ik nog vele km kan en mag maken met als voorbeeld onze oudste veteranen.

Groetjes Tiny