Laat ik mij eerst even voorstellen. 

Mijn naam is Tiny Tent geb. 21-08-1957 te Groningen.
Getrouwd met Thomas Tent.
Wij hebben 2 zonen en 4 kleinkinderen.

In mijn prille jeugd speelde ik haast altijd voetbal op het pleintje of een speelveldje met de jongens uit mijn omgeving. Dit wilde ik ook wel graag bij een voetbalclub doen maar dat was in mijn tijd nog niet mogelijk. Dus koos ik voor een andere sport. Dit werd volleybal bij volleybalvereniging Lycurgus in Groningen. Hierin was ik redelijk goed in en stroomde ik al gauw door naar het 1ste damesteam van Lycurgus wat toen eredivisie speelde.

Wat ik me ervan herinner is dat we vaak met de trein naar uitwedstrijden gingen en zodoende door het hele land toerden. Dit heb ik niet heel lang gedaan ook omdat ik op mijn 21ste ging trouwen en Richard zich al gauw aankondigde.

Nadat Richard en Gerard waren geboren begon toch het voetballen weer te kriebelen. Wij woonden toen in Paterswolde en vlakbij bij Haren was een damesvoetbalteam bij vv Haren. Hier heb ik vele fijne jaren gevoetbald zelfs het voetbalteam van provincie Groningen behaald. Omdat Thomas een baan kreeg in Coevorden werd ik gevraagd door SC Erica om daar te gaan voetballen wat lekker dichtbij was. Ook met dit team had ik veel succes en we promoveerden naar wat toen de hoogste divisie van noord en midden Nederland was. Dit hield wederom in dat we lange busreizen hadden. Al met al een mooie tijd.

Het vele reizen en dus lange zaterdagen onderweg en mijn leeftijd deed mij beslissen om iets anders te gaan/willen doen. Ik kreeg de mogelijk om een fietsritje te gaan doen op een racefiets (geleend van de buurman). Mijn eerste reactie was van – je gaat toch niet zomaar voor je lol een rondje op de fiets fietsen? Maar dit gevoel veranderde al snel en werd ik besmet met het fietsvirus.

Nu vind ik het heerlijk om of alleen of met anderen te fietsen. Je kunt dan zelf bepalen hoe lang en hoe hard je wilt fietsen. En met anderen is het altijd gezellig met een koffie/gebak stop. Ook heb ik nog vaak vanaf 2003 tot 2018 met meerdere fietsers van onze club een week op Mallorca, Algarve en Gran Canaria gefietst. Wat altijd erg gezellig was. In totaal 8x waar ik nog altijd met plezier aan terug denk. Tussendoor in 2005 ben ik met de organisatie van- Het dagblad van het Noorden- onder leiding van Hennie Kuiper de Alpe d'Huez op gefietst.

Helaas niet naar beneden gefietst omdat het toen 3 °C. boven op de berg was en daarom met de bus naar beneden werden gereden. Wat ik niet erg vond. Maar met een tijd van 1:30 uur was ik best tevreden.

In sept. 2011 ben ik samen met Ina vos een nieuwe uitdaging aangegaan. Via de organisatie van Sandra van Hart gingen we de Stelvio beklimmen. Een prachtige ervaring waar we met plezier op terugkijken.

Tenslotte nog in 2019 samen met Ina een week op Sicilië vertoefd. Een hele mooie rustige omgeving waar je op goede wegen kunt fietsen.

Dan nu nog een laatste huzaren stukje:Samen met Thomas ging ik op 20 april jl. met onze caravan een rondrit maken in Frankrijk. Totaal 3500km. Via de westkust naar St. Michel. Daarna naar La Rochelle en via Montech (60km boven Toulouse) naar Agde aan de middellandse zee. Ook zijn we daarna nog naar de Mont Ventoux geweest. Een prachtige omgeving om te fietsen. Zelf niet de Mont Ventoux op gefietst omdat ik niet meer de kracht had om dit te doen na 600km op de race en 500 km op de E-bike. Eventueel een volgende keer als dit in het begin van mijn vakantie is.

Tijdens de vakantie werd ik door de leverancier van mijn fiets (Krush Steenwijk) gevraagd om een kort promotieverslag te maken over de fiets tijdens onze vakantie.
Deze zal binnen kort op hun website te zien zijn.

Afsluitend hoop ik dat ik nog vele km kan en mag maken met als voorbeeld onze oudste veteranen.

Groetjes Tiny

Wie ben je en hoe lang fiets je al bij WTC Coevorden?
Mijn naam is Inge Katerbarg, ik ben 40 jaar oud en woon met mijn twee zoontjes in Emmen. Sinds 2 jaar fiets ik bij WTC Coevorden.

Hoe ben je ooit begonnen met wielrennen?
Ook dat is nog niet heel lang geleden... Bijna vier jaar geleden was ik wat zoekende naar een extra sport en kocht ik eerst een tweedehands MTB om te kijken of ik het wat vond. Begin 2023 kocht ik mijn eerste racefiets. Ik had direct al een doel: voor het EK wielrennen – waar ik vanuit mijn werk bij de gemeente Emmen nauw bij betrokken was – werd een toertocht georganiseerd en die wou ik fietsen.

Wat vind je het mooiste aan fietsen in clubverband?
Ik fiets op de woensdagavond met de WTC ladies groep. Een ontzettend leuke, gezellige groep. Ik vind het leuk om samen op pad te gaan, nieuwe routes te fietsen en je omgeving nog beter te leren kennen.

Wat motiveert jou om elke keer weer op de fiets te stappen?
Buiten zijn, mijn hoofd leegmaken, grenzen verleggen en het samen rijden met anderen.

Wat is je mooiste fietservaring tot nu toe?
De eerdergenoemde toertocht van het EK wielrennen. Ik had nog helemaal niet zoveel gefietst en m’n langste tocht was toen een kilometer of 50. Klimmen had ik nog nooit gedaan. En toen moest ik 110 km met een beklimming van de Col du Vam aan het begin én aan het eind van de rit. Gelukkig kwam het allemaal goed, haha.

Fietsen door de Veluwe met een beklimming van de Posbank vond ik ook erg mooi.

Heb je een favoriete route of trainingsrondje?
Ik heb niet echt een vaste of favoriete route, maar vind een rondje door Duitsland vaak wel leuk om te doen.

Fiets je liever alleen of in een groep, en waarom?
Ik fiets bijna nooit alleen, eigenlijk alleen thuis op de Tacx. Vind het veel leuker om samen op pad te gaan. Meestal ga ik met mijn vriend Peter, met Jenneke (ook WTC) en natuurlijk met de WTC ladies groep.

Klimmen of juist vlakke stukken: waar ligt jouw kracht?
Vlakke stukken, al is een klimmetje af en toe wel leuk.

Heb je een favoriete fiets of accessoire waar je niet zonder kunt?
Ik ben ontzettend blij met m’n mooie roze fiets ;-) Maar qua accessoires niet echt. Ik heb zelfs pas sinds een paar maanden een Garmin. Daarvoor gebruikte ik gewoon m’n telefoon voor Strava. Ik ben niet bezig met statistieken onderweg.

Wat is jouw geheime herstelmaaltijd of favoriete snack na een rit?
Ik heb geen geheime of bijzondere snacks, haha. Gewoon wat lekkers eten.

Met welke (beroemde) wielrenner zou je graag eens een tocht maken?
Ik houd het bij onbekende wielrenners ;-).

Als je fietst met een stop, welk drankje en snack heeft jouw voorkeur?
Sportdrank en een energiereep en heel soms een colaatje en stukje taart.

Op de vraag of ik een stukje wou schrijven voor de nieuwsbrief van WTC komt hier mijn antwoord.

Ik zal mij eerst voorstellen:  Bennie Kardol geboren 24-07-1941 te Gendringen. In 1962 getrouwd met Diny. We hebben 3 kinderen 4 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen.

Ik heb voordat WTC werd opgericht vaak gefietst met o.a. Johan Doevelaar, Tinus Weering, Hans Kottering, Johan en Henk Weering meestal na 6 uur ‘s avonds. Ik voetbalde toen ook nog bij CSVC. We hadden toen nog geen boekhandel. Later toen we de boekhandel waren begonnen ben ik gestopt bij de zaterdagmiddag club. Door Tinus Weering kwam ik bij Germanicus terecht. Daar heb ik gevoetbald totdat ik mijn kruisbanden scheurde. Wel nog jaren als club scheidsrechter bij de club gebleven. We hebben er nog steeds een vriendenclub van overgehouden. Ondertussen bleef ik wel veel fietsen. Ik had een fietsvriend gevonden in Cor Romkes. We hebben heel wat samen gefietst. Vaak Luik Bastenaken Luik en ook Parijs Roubaix- Alp d’Hues en de Mont Ventoux. En af en toe weekenden trainen in de Ardennen.

Bij de oprichting van de wielerclub kon ik niet aanwezig zijn vanwege de operatie aan de kruisbanden. Ik wist ook niet of het fietsen wel weer goed zou gaan. Dat bleek achteraf wel te kunnen. Doordat de boekhandel steeds beter ging lopen heb ik me pas veel later aangemeld als lid van WTC. Ik had ondertussen een aardig training rondje Emlichheim-Uelsen-Hardenberg-Coevorden. Daar zitten nog wat kleine klimmetjes in en daar hou ik wel van. Altijd met de racefiets. Ik ben geen mountainbiker. Voor de tocht door Rusland had ik een Gazelle Playa gekocht. Mooi stevig fietsje! Toen kwam Vladivostok in beeld. Via de Rotary club Coevorden die een bijdrage wilden leveren aan Polio de Wereld uit. Ik werd toen gevraagd om mee te doen. Er werd vanuit de club een commissie opgericht die ging zorgen voor de activiteiten om zoveel mogelijk geld bijeen te brengen om Polio te kunnen bestrijden. Ik wilde graag mee en Diny vond dat gelukkig goed. En daar gingen we met 19 fietsers, en 2 dames die voor de dagelijkse maaltijd gingen zorgen en nog een Russische chauffeur voor de legertruc. We hadden de truc gekocht via iemand uit Coevorden die voor zijn werk in Vladivostok was. In de truc kwamen onze tassen en ook was er ruimte voor als er onderweg mensen ziek werden. Woensdag 28 mei 2003 rijden we, met de teller op nul, door Vladivostok richting de Japanse zee om daar het voorwiel te dopen. Na 95 dagen op 30 augustus 2003 dopen we de fietsen in Scheveningen in de Noordzee met een tellerstand van 12568 km. Het was wel een grote groep maar niet allemaal sterke fietsers in het begin. Vaak splitste zich dat onderweg wel, maar om de 20 km werd er dan wel weer gewacht. Na een maand waren ze bijna allemaal op sterkte. Dit was een rit waar ik elke dag nog wel een keer aan denk.

Verder ben ik in 2012 met mijn zoon John naar de Noordkaap gefietst en ook met hem samen in 2015 de IJzeren Gordijn route gefietst. Daarna in 2019 samen met John en mijn broer Hans van Canada naar Mexico langs de westkust van Amerika. Met je zoon kunnen fietsen is toch genieten. Ik fiets het liefst in kleine groepen. Je heb dan meer kijk op de weg voor je. De WTC 50 + groep met op dinsdag- en donderdagmiddag een rit.  Gaat tot nu toe vrij goed. Al zal dat wel moeilijk worden om te kunnen doorgaan tot mijn 85ste. Ook hebben we van de Vladivostok groep nog 8 man die elk jaar nog een keer of 2 bij elkaar komen om samen nog een stukje te fietsen. Gelukkig niet steeds dezelfde route. Maar er komen 3 uit Ede -2 uit Den Haag -  1 uit Albergen-  1 uit Ulft en 1 uit Coevorden dus. Allemaal mooie gebieden om te fietsen met onderweg een Cola en appeltaart.

Tochten die ik gefietst heb?
2003 dus Vladivostok – Scheveningen
2005 naar Santiago de Compostela
2006 van Obol in Belarus naar Zuid Wolde
2007 rondrit in Kroatië-Split-Dubrovnik-Zagreb
2008 naar Rome
2009 rondrit op Sicilië
2011 van Sevilla naar Bilbao
2012 naar de Noordkaap
2014 met de kinderen en kleinkinderen van Nijmegen naar Coevorden
2015 de IJzeren gordijn route
2016 van Praag naar Coevorden
2018 Rondrit in Georgië
2019 van Canada naar Mexico.

Het fietsen is voor mij misschien wel een verslaving geworden. Steeds maar weer die fiets te pakken. Het is toch een heerlijk gevoel als je afstapt en echt merkt dat je lichaam het weer heeft gepresteerd. De ene keer wat makkelijker als de andere keer. Misschien komt het wel doordat ik na de lagere school elke dag 20 km moest fietsen en dan ’s avonds vaak nog een keer naar Diny, die in Coevorden woonde. Ze wacht me nu op met een bakkie thee en een stroopwafel. Daarna een heerlijke macaroni maaltijd.

PS. Met wie ik graag zou willen fietsen is ook een vraag.  Met het groepje wat zich de WTC 50+ groep noemt.

Groeten Bennie

Leden in de spotlight!
Zo leren we elkaar beter kennen, delen we mooie fietservaringen en inspireren we elkaar om samen te blijven trappen of om juist weer op te stappen.

· Wie ben je en hoe lang fiets je al bij WTC Coevorden?
Ik ben Martijn Hof, 45 jaar en woonachtig in Klazienaveen. getrouwd met Jolien samen hebben we 3 kinderen Fleur, Gijs en Koen. Ik ben nu een klein half jaar lid van de club WTC Coevorden en heb voor het eerst mee gefietst met de BIKKEL tocht. Dat was een leuke ervaring om voor het eerst met een grote groep te fietsen.

· Hoe ben je ooit begonnen met wielrennen?
Ik ben begonnen met fietsen een aantal jaar geleden samen met een vriendin. Eerst op een oude racefiets mooie routes wezen fietsen, al snel was ik verkocht en heb ik een nieuwe fiets gekocht.

· Wat vind je het mooiste aan fietsen in clubverband?
De gezelligheid en het samen sporten. Je hebt altijd iemand om mee te praten onderweg, maar ook de stimulans om net wat harder te rijden.

· Wat motiveert jou om elke keer weer op de fiets te stappen?
Vooral het gevoel van vrijheid en de frisse lucht. Daarnaast merk ik dat ik me veel fitter en energieker voel.

· Wat is je mooiste fietservaring tot nu toe?
Oei das een lastige, er zijn veel mooie fietservaringen die ik heb gehad, maar de mooiste was toch denk ik wel de Amstel Gold Race.

· Heb je een favoriete route of trainingsrondje?
Ik hou erg van de rondjes door het Bargerveen, maar probeer zoveel mogelijk nieuwe routes te maken, zodat ik nieuwe dingen ontdek.

· Fiets je liever alleen of in een groep, en waarom?
Ik fiets persoonlijk liever alleen, zodat ik mijn eigen snelheid en dag kan bepalen. Ik kan namelijk vaak niet op de dagen dat de groep gaat fietsen. Maar in een groep fietsen heeft ook iets je motiveert elkaar en het is gewoon gezelliger.

· Klimmen of juist vlakke stukken: waar ligt jouw kracht?
Ik heb eigenlijk geen voorkeur, het gaat mij beide goed af zowel klimmen als de vlakke stukken.

· Heb je een favoriete fiets of accessoire waar je niet zonder kunt?
Tja zonder fiets kun je natuurlijk niet fietsen, maar mijn fietscomputer is toch echt mijn favoriete fiets accessoire. Zonder dat ding voel ik me een beetje verloren. Ik mag graag weten hoe snel ik ga en hoeveel kilometers ik al heb gefietst, maar belangrijkste is de route kunnen fietsen die ik voor tijd heb uitgewerkt

· Wat is jouw geheime herstelmaaltijd of favoriete snack na een rit?
Een groot bord met pasta of een lekker gebakken ei op brood. Vaak als ik een rit maak van 80km of meer willen we wel eens stoppen om een stuk appeltaart te eten met slagroom.

· Met welke (beroemde) wielrenner zou je graag eens een tocht maken?
Denk toch wel met Wout van Aert en anders met Ellen van Dijk.

· Als je fietst met een stop, welk drankje en snack heeft jouw voorkeur?
Lekker kopje koffie met een stuk appeltaart