Op de vraag of ik een stukje wou schrijven voor de nieuwsbrief van WTC komt hier mijn antwoord.

Ik zal mij eerst voorstellen:  Bennie Kardol geboren 24-07-1941 te Gendringen. In 1962 getrouwd met Diny. We hebben 3 kinderen 4 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen.

Ik heb voordat WTC werd opgericht vaak gefietst met o.a. Johan Doevelaar, Tinus Weering, Hans Kottering, Johan en Henk Weering meestal na 6 uur ‘s avonds. Ik voetbalde toen ook nog bij CSVC. We hadden toen nog geen boekhandel. Later toen we de boekhandel waren begonnen ben ik gestopt bij de zaterdagmiddag club. Door Tinus Weering kwam ik bij Germanicus terecht. Daar heb ik gevoetbald totdat ik mijn kruisbanden scheurde. Wel nog jaren als club scheidsrechter bij de club gebleven. We hebben er nog steeds een vriendenclub van overgehouden. Ondertussen bleef ik wel veel fietsen. Ik had een fietsvriend gevonden in Cor Romkes. We hebben heel wat samen gefietst. Vaak Luik Bastenaken Luik en ook Parijs Roubaix- Alp d’Hues en de Mont Ventoux. En af en toe weekenden trainen in de Ardennen.

Bij de oprichting van de wielerclub kon ik niet aanwezig zijn vanwege de operatie aan de kruisbanden. Ik wist ook niet of het fietsen wel weer goed zou gaan. Dat bleek achteraf wel te kunnen. Doordat de boekhandel steeds beter ging lopen heb ik me pas veel later aangemeld als lid van WTC. Ik had ondertussen een aardig training rondje Emlichheim-Uelsen-Hardenberg-Coevorden. Daar zitten nog wat kleine klimmetjes in en daar hou ik wel van. Altijd met de racefiets. Ik ben geen mountainbiker. Voor de tocht door Rusland had ik een Gazelle Playa gekocht. Mooi stevig fietsje! Toen kwam Vladivostok in beeld. Via de Rotary club Coevorden die een bijdrage wilden leveren aan Polio de Wereld uit. Ik werd toen gevraagd om mee te doen. Er werd vanuit de club een commissie opgericht die ging zorgen voor de activiteiten om zoveel mogelijk geld bijeen te brengen om Polio te kunnen bestrijden. Ik wilde graag mee en Diny vond dat gelukkig goed. En daar gingen we met 19 fietsers, en 2 dames die voor de dagelijkse maaltijd gingen zorgen en nog een Russische chauffeur voor de legertruc. We hadden de truc gekocht via iemand uit Coevorden die voor zijn werk in Vladivostok was. In de truc kwamen onze tassen en ook was er ruimte voor als er onderweg mensen ziek werden. Woensdag 28 mei 2003 rijden we, met de teller op nul, door Vladivostok richting de Japanse zee om daar het voorwiel te dopen. Na 95 dagen op 30 augustus 2003 dopen we de fietsen in Scheveningen in de Noordzee met een tellerstand van 12568 km. Het was wel een grote groep maar niet allemaal sterke fietsers in het begin. Vaak splitste zich dat onderweg wel, maar om de 20 km werd er dan wel weer gewacht. Na een maand waren ze bijna allemaal op sterkte. Dit was een rit waar ik elke dag nog wel een keer aan denk.

Verder ben ik in 2012 met mijn zoon John naar de Noordkaap gefietst en ook met hem samen in 2015 de IJzeren Gordijn route gefietst. Daarna in 2019 samen met John en mijn broer Hans van Canada naar Mexico langs de westkust van Amerika. Met je zoon kunnen fietsen is toch genieten. Ik fiets het liefst in kleine groepen. Je heb dan meer kijk op de weg voor je. De WTC 50 + groep met op dinsdag- en donderdagmiddag een rit.  Gaat tot nu toe vrij goed. Al zal dat wel moeilijk worden om te kunnen doorgaan tot mijn 85ste. Ook hebben we van de Vladivostok groep nog 8 man die elk jaar nog een keer of 2 bij elkaar komen om samen nog een stukje te fietsen. Gelukkig niet steeds dezelfde route. Maar er komen 3 uit Ede -2 uit Den Haag -  1 uit Albergen-  1 uit Ulft en 1 uit Coevorden dus. Allemaal mooie gebieden om te fietsen met onderweg een Cola en appeltaart.

Tochten die ik gefietst heb?
2003 dus Vladivostok – Scheveningen
2005 naar Santiago de Compostela
2006 van Obol in Belarus naar Zuid Wolde
2007 rondrit in Kroatië-Split-Dubrovnik-Zagreb
2008 naar Rome
2009 rondrit op Sicilië
2011 van Sevilla naar Bilbao
2012 naar de Noordkaap
2014 met de kinderen en kleinkinderen van Nijmegen naar Coevorden
2015 de IJzeren gordijn route
2016 van Praag naar Coevorden
2018 Rondrit in Georgië
2019 van Canada naar Mexico.

Het fietsen is voor mij misschien wel een verslaving geworden. Steeds maar weer die fiets te pakken. Het is toch een heerlijk gevoel als je afstapt en echt merkt dat je lichaam het weer heeft gepresteerd. De ene keer wat makkelijker als de andere keer. Misschien komt het wel doordat ik na de lagere school elke dag 20 km moest fietsen en dan ’s avonds vaak nog een keer naar Diny, die in Coevorden woonde. Ze wacht me nu op met een bakkie thee en een stroopwafel. Daarna een heerlijke macaroni maaltijd.

PS. Met wie ik graag zou willen fietsen is ook een vraag.  Met het groepje wat zich de WTC 50+ groep noemt.

Groeten Bennie

Leden in de spotlight!
Zo leren we elkaar beter kennen, delen we mooie fietservaringen en inspireren we elkaar om samen te blijven trappen of om juist weer op te stappen.

· Wie ben je en hoe lang fiets je al bij WTC Coevorden?
Ik ben Martijn Hof, 45 jaar en woonachtig in Klazienaveen. getrouwd met Jolien samen hebben we 3 kinderen Fleur, Gijs en Koen. Ik ben nu een klein half jaar lid van de club WTC Coevorden en heb voor het eerst mee gefietst met de BIKKEL tocht. Dat was een leuke ervaring om voor het eerst met een grote groep te fietsen.

· Hoe ben je ooit begonnen met wielrennen?
Ik ben begonnen met fietsen een aantal jaar geleden samen met een vriendin. Eerst op een oude racefiets mooie routes wezen fietsen, al snel was ik verkocht en heb ik een nieuwe fiets gekocht.

· Wat vind je het mooiste aan fietsen in clubverband?
De gezelligheid en het samen sporten. Je hebt altijd iemand om mee te praten onderweg, maar ook de stimulans om net wat harder te rijden.

· Wat motiveert jou om elke keer weer op de fiets te stappen?
Vooral het gevoel van vrijheid en de frisse lucht. Daarnaast merk ik dat ik me veel fitter en energieker voel.

· Wat is je mooiste fietservaring tot nu toe?
Oei das een lastige, er zijn veel mooie fietservaringen die ik heb gehad, maar de mooiste was toch denk ik wel de Amstel Gold Race.

· Heb je een favoriete route of trainingsrondje?
Ik hou erg van de rondjes door het Bargerveen, maar probeer zoveel mogelijk nieuwe routes te maken, zodat ik nieuwe dingen ontdek.

· Fiets je liever alleen of in een groep, en waarom?
Ik fiets persoonlijk liever alleen, zodat ik mijn eigen snelheid en dag kan bepalen. Ik kan namelijk vaak niet op de dagen dat de groep gaat fietsen. Maar in een groep fietsen heeft ook iets je motiveert elkaar en het is gewoon gezelliger.

· Klimmen of juist vlakke stukken: waar ligt jouw kracht?
Ik heb eigenlijk geen voorkeur, het gaat mij beide goed af zowel klimmen als de vlakke stukken.

· Heb je een favoriete fiets of accessoire waar je niet zonder kunt?
Tja zonder fiets kun je natuurlijk niet fietsen, maar mijn fietscomputer is toch echt mijn favoriete fiets accessoire. Zonder dat ding voel ik me een beetje verloren. Ik mag graag weten hoe snel ik ga en hoeveel kilometers ik al heb gefietst, maar belangrijkste is de route kunnen fietsen die ik voor tijd heb uitgewerkt

· Wat is jouw geheime herstelmaaltijd of favoriete snack na een rit?
Een groot bord met pasta of een lekker gebakken ei op brood. Vaak als ik een rit maak van 80km of meer willen we wel eens stoppen om een stuk appeltaart te eten met slagroom.

· Met welke (beroemde) wielrenner zou je graag eens een tocht maken?
Denk toch wel met Wout van Aert en anders met Ellen van Dijk.

· Als je fietst met een stop, welk drankje en snack heeft jouw voorkeur?
Lekker kopje koffie met een stuk appeltaart